Cochin-Diaries

ധനുഷ്കോടി എന്ന പേരു ഒരുപാട് കേട്ടിട്ടുടെന്കിലും ഒരിക്കലും മറക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു അനുഭവം അത് സമ്മാനിക്കും എന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കലും വിചാരിച്ചിരുന്നില്ല... ബൈക്ക് Trips മുന്പും ഞങ്ങളുടെ സംഘം നടത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഒരു അത്ഭുതമായി തോന്നിയത് അപ്പോഴാണ്‌. ഇത് ഒരു യാത്ര വിവരണത്തിനും അപ്പുറം ഞങ്ങളുടെ ചെറിയ Gang ൻറെ ചെറിയ ലോകത്തെ വലിയ അനുഭവങ്ങളും തമാശകളുമാണ്.

കോഴിക്കട എന്ന് മറ്റുള്ളവരാൽ അറിയപെടുന്ന വലിയ ഒരു ബിസിനെസ്സ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അധിപൻമാരാണ് ഞാനീ പറഞ്ഞ Gang. ട്രിപ്പ്‌ എന്നു മാത്രം മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടക്കുന്ന കൊറച്ചധികം പാവം (:-D ) ചെറുക്കന്മാർ .. അപ്പുകുട്ടൻ എന്ന രാജാവും ഒപ്പം റോയ് മ്വോനും, പിന്നെ സൂസി യും paddyയും(സോറി paddy എന്ന് മലയാളത്തിൽ ടൈപ്പ് ചെയ്യുമ്പോ പട്ടി എന്നെ വരുന്നുള്ളൂ), പിന്നെ നെക്കലേസ് പാലുവും (നെക്ക് ലെസ്സ് - അത് വഴിയെ പറയാം)  ഏറ്റവുമൊടുവിൽ വിനീത വിധേയനായ ഈയുള്ളവനും..  ചെറുപ്പത്തിന്റെ തിളപ്പിൽ ഞങ്ങൾ പ്ലാൻ ചെയ്ത ഒരു ധനുഷ്കോടി ട്രിപ്പ്‌ നെ പറ്റിയാണ് ഇനിയുള്ള കഥ,aka അനുഭവം.

മുന്പുള്ള ബ്ലോഗ്ഗിൽ നിർത്തിയത് പോലെ bhk അന്വേഷിച്ച് മടുത്ത ഞാൻ ബാംഗ്ലൂർ നിന്നും  കൊച്ചിക്ക്‌ വണ്ടികേറി .. പഴയ റൂം മേറ്റ്സ് നെ മിസ്സ്‌ ചെയ്യുമെങ്കിലും കൊച്ചി ആണ് നമ്മുടെ തട്ടകം എന്ന ബോധോദയം ഉണ്ടായപ്പോൾ പിന്നെ ഒന്നും നോക്കിയില്ല ... 

കൊച്ചി - യിൽ എന്നെ വരവേല്ക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നത് നമ്മുടെ സ്വന്തം സൂസി ആരുന്നു... സൂസി വഴി അവന്റെ ബാക്കി റൂം മേറ്റ്സ് നേയും (പില്ക്കാലത്ത് ബ്രൊ സ്) പരിചയപെട്ടു .. അതിലോരാളാരുന്നു പാഡി (Paddy). തല്ക്കാലം അവരുടെ റൂമിലു കയറി കൂടി ഞാൻ .. കുറച്ചു കാലത്തിനു ശേഷം എന്നെ ചവിട്ടിപുറത്താക്കികൊണ്ട് ക്രൂരതയുടെ ആൾ രൂപമായ ആ അവതാരം അവതരിച്ചു..  chennai യിൽ നിന്നും എത്തിയ പാലു എന്ന കഴുത്തില്ലാ പാലാ കാരൻ മനുഷ്യൻ (Neck - Less Paalu). ക്രൂരതയുടെ മുഖവും കുട്ടികളുടെ മനസ്സും .. അതാണ് ആ അവതാരം ..  

സൂസി വഴി ഓഫീസില് നിന്നും പരിചയപെട്ട മറ്റു രണ്ടു പ്രസ്ഥനങ്ങളാണ് അപ്പുകുട്ടനും റോയി മോനും ...  ജാംബവാൻ എന്ന വ്യക്തി പോലും ജനിക്കുന്നതിനു മുൻപ് ഉണ്ടാരുന്ന ഒരു ശകടം,ഒരു പാവം നിഷ്കളങ്കനായ പയ്യനെ പറഞ്ഞു  മയക്കി അവന്റെ തലയിൽ  അടിച്ചേൽപ്പിച്ച് ആർത്തട്ടഹിച്ച ഒരു നീചൻ .. അതാണ് റോയ് മോൻ.. 

നീചന്റെ കൂടെ എങ്ങനെ ഇത്രയും നല്ല മനസ്സുള്ള, ഇത്രക്കും പാവമായ , ഇത്ര  മാന്യനും സ്നേഹസ്വരൂപനുമായ ആൾ വന്നു പെട്ടു എന്നത് ഇന്ന്നും ചുരുളഴിയാത്ത രഹസ്യമാണ്.. പറഞ്ഞു വന്നത് നമ്മുടെ രണ്ടാമത്തെ പ്രസ്ഥാനമായ അപ്പുകുട്ടൻ aka അക്ക യെ പറ്റി ആണ്... അക്ക വിശാലമായ ഒരു മനസ്സിനുടമയാണെന്ന് എനിക്കതികം വൈകാതെ മനസിലായി .. ശരിക്കും... പലപ്പോഴും നീചനും ഞങ്ങളോക്കെയും  ഇന്നു കാണുന്ന പോലെയുള്ള നല്ല വ്യക്തിത്വങ്ങൾ  ആയതിനു കാരണം അക്ക തന്നെയാണ് എന്ന് പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട് എല്ലാവർക്കും....

സൂസി  വായ തോറന്നാൽ എപ്പോഴും പോവാ പോവാ എന്ന് പറയുന്നത് കൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല ഞങ്ങളിൽ ഉറങ്ങി കിടന്നിരുന്ന riders എപ്പഴോ ഞങ്ങളറിയാതെ നേരം തെറ്റി എണീറ്റു.. 

തീരുമാനങ്ങൾക്ക് പങ്കാളിയാവാൻ മാത്രമാരുന്നു പലപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ ടീ മേറ്റ്‌ bb യുടെ വിധി.. ഞങ്ങളുടെ ഒട്ടുമിക്ക tripsum പ്ലാൻ ചെയ്തത് അവളുടെ മുന്നിൽവച്ചാരുന്നു .. ബാംഗ്ലൂർ ട്രിപ്പ്‌ കഴിഞ്ഞു വന്ന ക്ഷീണം വിട്ടുമാറിയ  ഞങ്ങൾ അന്നും പതിവു പോലെ  അവളുടെ മുന്നില് വച്ചിട്ടാരുന്നു പ്ലാനിംഗ്... ന്യൂ year ട്രിപ്പ്‌ ആയിരുന്നു വിഷയം.. പറയുന്നത് കേട്ടിട്ട് ന്യൂ year ന്റെ കുറെ മുൻപ് പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നതാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിചേക്കാം പക്ഷെ ന്യൂ year അന്നു രാത്രി ആണെന്നതായിരുന്നു പരമാർത്ഥം.. bb യുടെ പുച്ഛം കണ്ടിട്ടാണോ എന്നറിഞ്ഞുകൂടാ, next scene ൽ ഞങ്ങൾ പെട്രോൾബങ്കിൽ ആയിരുന്നു .. ധനുഷ്കോടി പോവാനുള്ള തീരുമാനത്തിന്റെ ആദ്യ move!!!

 എല്ലാം വളരെ പെട്ടന്നായിരുന്നു.. ടീ ടൈമിൽ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചതും റൂമിൽ പോയതും,വണ്ടി എടുത്തതും പെട്രോൾ പമ്പിൽ എത്തിയതും എല്ലാം... യാത്രയുടെ ആവേശം നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന നിമിഷങ്ങൾ. അങ്ങനെ ഏതാണ്ട് രാത്രി 9-10 മണിയോടെ ഞങ്ങൾ യാത്ര തിരിച്ചു.. യാത്രയുടെ ആവേശം ഏറെ വൈകാതെ നിലച്ചു എന്നു വേണം പറയാൻ .. പെട്ടന്നെടുത്ത തീരുമാനമായതുകൊണ്ട് വഴി ചെറുതായൊന്നു പാളി... കട്ടപ്പന വഴി പോകാനായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ വിധി .. നല്ല മനോഹരമായ gutter uകൾ നിറഞ്ഞ വഴിയും വളരെ ചെറിയ വളവുകളും കൊണ്ട് സമ്പന്നമായിരുന്നു ആ വഴി .. നല്ല തണുപ്പുള്ളത്കൊണ്ട് drive ഉം നന്നായിരുന്നു.. (:-D). കാട്ടാനകളു കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നേൽ കുറച്ചുകൂടെ നന്നായേനെ .. തൊട്ടുമുൻപിലെ town il വച്ച് ഹാപ്പി ന്യൂഇയർ പറഞ്ഞ കുറച്ചു ചെറുപ്പക്കാർക്ക് ശേഷം മനുഷ്യരെ ആരെയും കണ്ടിട്ടില്ലരുന്നു ഞങ്ങൾ..  ചുരുക്കിപറഞ്ഞാൽ രാത്രി കട്ടപ്പന സ്റ്റേ ചെയ്ത് രാവിലെ കൊച്ചിക്ക് തിരിച്ചു വരാൻ തീരുമാനിച്ചാലോ എന്നു വരെ എത്തി സംസാരം .. അശ്രാന്തപരിശ്രമങ്ങൾക്കൊടുവിൽ ഞങ്ങൾ ഒടുവിൽ കട്ടപ്പന എത്തി ചേർന്നു ... സമയം 1 കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.. Yes .. The First Day ഓഫ് 2015 !!!

 ഇനിയെന്ത് എന്ന സംശയത്തിനോടുവിൽ ഞങ്ങൾ മുന്നോട്ട് പോവാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു..  വഴിയിൽ വച്ചു കണ്ട ലോക്കൽ congress പ്രധാനമന്ത്രി ഒരു ലോഡ് കത്തി ക്ക് ശേഷം ഒരുവിധം വഴി പറഞ്ഞു തന്നു.. ശേഷം ഒരു ലോക്കൽ യേശുദാസിനെയും പരിചയപെടുത്തി.. ഒടുവിൽ റോയ് മോനെ നോക്കി ഒരു കമന്റും ... അവൻ ആളു അത്ര വെടിപ്പല്ല എന്ന്.. ആ സത്യം കേട്ടതോടെ പുച്ഛത്തിൽ അദ്ദേഹത്തെ  നോക്കിയിരുന്ന എല്ലാവരുടെ മുഖത്തും ഒരു ചിരി പടർന്നു ... ഒപ്പം ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ സത്യം പറഞ്ഞ അദ്ദേഹത്തോട് ബഹുമാനവും.. ഇനിയും അവിടെ തുടർന്നാൽ ലോക്കൽ യേശുദാസ് ഗാനമേള തുടങ്ങും എന്ന പേടികൊണ്ട് ഒരു Happy Newyear & Good nyt പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ പെട്ടന്ന് അവിടെനിന്നും തടിതപ്പി...ഉറക്കത്തിന്റെ കടുത്ത വിളികളെ ശക്തമായി നേരിട്ടുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ മധുരൈ നഗരത്തെ ലക്ഷ്യം വച്ച് യാത്ര തുടർന്നു ..

  

പുലർച്ചെ ഒരു എട്ടുമണിയോടടുത്തു ഞങ്ങൾ മധുരൈക്കു കുറച്ചുദൂരം മുൻപ്‌ വച്ചു ഹാൾട്ട് ചെയ്തു. കാരണമുണ്ടായിരുന്നു... Paddy യുടെ വണ്ടി പഞ്ചറായി. ഉറക്കത്തിന്റെ കടുത്ത വിളികളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ അധികം ഞങ്ങൾക്കാവുമായിരുന്നില്ല. അതിനാൽ റോയിച്ചനോടും അപ്പുകുട്ടനോടും യാത്ര തുടരാനും മധുരൈ ചെന്നു സ്റ്റേ അറേഞ്ച് ചെയ്യാനും പറഞ്ഞേൽപ്പിച്ചു. ഞാനും സൂസിയും കൂടെ puncture കടയിൽ നിന്നു ആളെയും കൂട്ടികൊണ്ടച്ചെന്നു .. Puncture ഷോപ്പിൽ നിന്നു ഏതാനും ഫോട്ടോകളും കാച്ചി.. പതിയെ യാത്ര തുടർന്നു ..

ഏകദേശം 11 മണിയോടു കൂടി ഞങ്ങൾ മധുരൈ നഗരത്തിലെത്തി. മധുരൈ മീനാക്ഷിയുടെ  ഏരിയയിൽ (I mean ദൈവ സന്നിധിയിൽ) തന്നെ ഒരു lodge ഉം കിട്ടി... പിന്നെ വൈകുന്നേരം വരെ ഒന്നും ഓർമയില്ലാരുന്നു .. യാത്രയുടെ ക്ഷീണം മുഴുവൻ ആ lodge ൽ ഇറക്കി വച്ച് ഞങ്ങൾ സുഖമായിയുറങ്ങി..

ഏകദേശം 5മണിയോടു കൂടി ഞങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റു.. നേരെ ധനുഷ്കോടി വിട്ടാലോ എന്ന ചിന്ത മധുരൈ മീനാക്ഷി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അടുത്തു വന്നപോഴേ പോയി... അങ്ങനെ മീനാക്ഷി temple കാണാം എന്ന തീരുമാനത്തിൽ ഞങ്ങളെത്തി.. ആ തീരുമാനം എടുത്തില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ നികത്താനാവാത്ത നഷ്ടമായേനെ എന്നു ഉള്ളിലെത്തിയപ്പോൾ മനസിലായി.... What a Temple !!! ഒടുവിൽ ഞങ്ങൾ മീനാക്ഷി temple നിന്നും വിട പറഞ്ഞു... മധുര മീനാക്ഷിയെ കണ്ടു മടക്കം .. ഇനി ലക്ഷ്യം രാമേശ്വരം എന്ന ഒരു status um fb യിൽ പോസ്റ്റും ചെയ്തു. 

യാത്രയുടെ ക്ഷീണം അപ്പാടെ മാറിയിരുന്നു... യാത്ര വീണ്ടും രാത്രിയിൽ.. ഇടക്ക് കഴിക്കാൻ നിർത്തിയപ്പോൾ അക്ക യുടെയും പാലു മോന്റെയും നിർബനഥ പ്രകാരം വീണ്ടും കൊറച്ചു എന്റെ തല എന്റെ ഫുൾ figure എന്ന മട്ടിൽ രണ്ടു പേരുടെയും കൊറച്ചു ഫോട്ടോസ് എടുത്തു .. പാലുമോൻറെ മുഖത്തെ ഒരു കുരു ഫോട്ടോഷോപ്പ് use ചെയ്താണു നീക്കം ചെയ്തത് ..

രാത്രിയിലെ അടുത്ത ലക്ഷ്യം രാമനാഥപുരം-രാമേശ്വരം ആയിരുന്നു.രാമനാഥപുരത്തെക്കുള്ള യാത്രാമദ്ധ്യേ സുസി ഓടിച്ചിരുന്ന ഞങ്ങളുടെ വണ്ടി പാമ്പിനെ പോലെ വളഞ്ഞു പുളയാൻ തുടങ്ങി .. ആദ്യം എനിക്ക് സംഭവം മനസിലായില്ലെങ്കിലും പിന്നീട് സൂസി മോൻ ഉറങ്ങിപോയതാണെന്ന് ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.സൂസി മോൻ അങ്ങനെയാണ് .. പെട്ടന്ന് ഒറക്കം വരും. അവനെ ഉടനെ വിളിച്ചുണർത്തി പുറകിലിരുത്തി ഞങ്ങൾ വീണ്ടും യാത്രയാരംഭിച്ചു .. മറ്റു ബൈക്കുകളിലെ ഡ്രൈവർമാരുടെ സ്ഥിതി എന്താണെന്നു അറിഞ്ഞുകൂടാ , അതെന്തായാലും ഞങ്ങൾ ബൈക്കിൽ ഇരുന്നു ഗാനമേള ആരംഭിച്ചു. ബൈക്കിനു പോലും അത് സഹിക്കാൻ പറ്റിയില്ല എന്നു തോന്നുന്നു, ഞങ്ങളെ പ്രതിക്ഷിച്ചതിലും നേരത്തെ അവൻ രാമനാഥപുരത്തെത്തിച്ചു.

രാമനാഥപുരം ചെക്ക്പോസ്റ്റിലെ പോലീസുകാർ നല്ല മനുഷ്യരായിരുന്നു.. വഴിയും ഒട്ടേറെ ഉപദേശങ്ങളും അവർ തന്നു. താമസിക്കാൻ രാമേശ്വരത്തു തന്നെ സ്ഥലം നോക്കണം എന്നും, ധനുഷ്കോടിയിൽ അതിനുള്ള സൗകര്യം കാണില്ല എന്നും അവർ മുന്നറിയിപ്പ് തന്നു .. എന്തായാലും മുന്നോട്ട് തന്നെ ഞങ്ങൾ യാത്ര തുടർന്നു. പാമ്പൻ പാലത്തിന്റെ ഉറപ്പ് എന്നല്ലാം കേട്ടിട്ടുള്ളതല്ലാതെ പാലം ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു .. പാലത്തിനു മുകളിലെത്തിയപ്പോൾ Halt ചെയ്യാനും ക്ഷീണം മാറ്റുവാനുമായി ഞങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചു.. പാലത്തിനു മുകളിലെത്തിയപ്പോൾ ചെറുതിരകളുടെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഞങ്ങൾ താഴെ നോക്കാൻ തീരുമാനിച്ചത് .. ക്യാമറ ലോ ഷട്ടർ സ്പീടിൽ സെറ്റ് ചെയ്ത് ഫോട്ടോ എടുത്തപ്പോഴാണ് താഴെ കടലാണെന്ന് മനസിലായത്. മുഴുവനായി അപ്പോഴും പിടികിട്ടിയില്ലെങ്കിലും പാമ്പൻ പാലം ഒരു അത്ഭുതമാണെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞത് പിറ്റേന്നാണ് ...

പാലത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ ചുരുളഴിക്കാതെ ഞങ്ങൾ പാലം ക്രോസ് ചെയ്ത് മറുകരയായ രാമെശ്വരത്തെത്തി, സ്റ്റേ കണ്ടുപിടിച്ചു.. ഉറക്കത്തിന്റെ ആധിക്യം കാരണം രാവിലെ വരെ ഉള്ളതൊന്നും കൃത്യമായി ഓർമയില്ല .. രാവിലെ എഴുന്നേറ്റപ്പൊൾ ആണ് കട്ടപ്പന നിന്നും തിരിച്ചു പോകാൻ തുടങ്ങിയ ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ രാമേശ്വരം വരെ എത്തി എന്ന് ശരിക്കും മനസിലായത് .. ആ ആവേശത്തിലാണ് ഞങ്ങൾ രമേശ്വര സന്ദർശനത്തിനിറങ്ങിയത്.   

ആദ്യം പോയത് രാമേശ്വരം temple തന്നെ ആയിരുന്നു.. മധുരൈ പോലെ ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും രാമേശ്വരം temple ഞങ്ങളെ നിരാശപെടുത്തിയില്ല.പക്ഷെ രാമേശ്വരം ഞങ്ങളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയത്  വേറെ രീതിയിലായിരുന്നു. അതിലെ ആദ്യത്തെതായിരുന്നു പാമ്പൻ എന്ന അത്ഭുതം.

രാമേശ്വരം temple കണ്ടതിനു ശേഷം നേരെ പോയത് വില്ലുണ്ടി തീർത്ഥം കാണാൻ ആയിരുന്നു.. അതിന്റെ geography അവടെയുള്ള ബോർഡ്‌ വായിച്ചപ്പോഴാണ് മനസിലായത്. ടൈപ്പ് ചെയ്യാൻ വയ്യ. വായിച്ചു മനസിലാകിയാൽ മതി. യാത്രയുടെ വീര്യം കുറച്ചത് ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന വെയിലായിരുന്നു. അതൊന്നും വക വെക്കാതെ ഞങ്ങൾ പാമ്പൻ പാലത്തിലേക്കു തിരിച്ചു.

Captured From Villundi Theertham

പാമ്പൻ പാലത്തിലെ വെയിൽ അസഹനീയം ആയിരുന്നെങ്കിലും ചൂട് അധികം ഇല്ലാത്തതിനാൽ ഞങ്ങൾ പാലത്തിലെക്കിറങ്ങി. ബ്ലൂ വാട്ടർ എന്നൊക്കെ കേട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും സ്വിമ്മിംഗ് പൂളിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും natural ആയ ബ്ലൂ വാട്ടർ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഇതാണ് . അതിന്റെ ഭംഗി ഒന്ന് വേറെ തന്നെയാണ് ..

ഫോട്ടോയിലെ പാലുവിനെ കണ്ടാൽ ദാവൂദ് ഇബ്രാഹിം  ആണെന്ന് തോന്നുമെങ്കിലും ആളു വെറും പാല ഡോണ്‍ ആണെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് മാത്രമേ അറിയാവൂ .. Paddy യുടെ ഇരുത്തം ഇംഗ്ലണ്ടിലെ പിച്ചക്കാരെ പോലെ ഉണ്ടെങ്കിലും ക്യാമറ യിലൂടെ നോക്കുമ്പോൾ കൊള്ളം എന്നു പറഞ്ഞ്‌ ,വന്ന ചിരി അടക്കി പിടിച്ചാണ് ഞാൻ ഫോട്ടോ എടുത്തത്. ഫോട്ടോയിൽ  പാലുമൊന്റെ സ്വന്തം എന്നു  പറയാവുന്നത് ആശാൻ ഇട്ടിരിക്കുന്ന ആ ജീൻസ് മാത്രം,. പാമ്പൻ പാലത്തിന്റെ ഭംഗി ഇനിയും ടൈപ്പ് ചെയ്യാനുള്ള മടികൊണ്ട് ആ പണി ഇനി ഫോട്ടോകൾക്ക് കൊടുക്കുന്നു. അത് സംസാരിക്കട്ടെ ഇനി..

 ഉച്ചക്ക് 1.45 നു ആണ് പാലത്തിനു മുകളിലൂടെയുള്ള ട്രെയിൻ . അതിനുമുന്പ് ആ സ്ഥലം കാലിയാക്കണം എന്നു പരിസരവാസികൾ പറഞ്ഞിരുന്നു. കാരണം ട്രെയിൻ വന്നാൽ മാറാൻ സ്ഥലമില്ലാത്തതു തന്നെ .. എന്നാൽ ട്രെയിനിനെ വരെ തള്ളി പാലത്തിനു മുകളിൽനിന്നു മറിച്ചിടാൻ കെല്പ്പുള്ള ആൾക്കാർ ടീമിൽ ഉള്ളപ്പോൾ ഞങ്ങള്ക്കെന്തുഭയം ..എന്തായാലും ആ റിസ്ക്‌ നു മുതിരാൻ ആർക്കും ധൈര്യം പോരാത്തതിനാൽ ഞങ്ങൾ ട്രെയിനിന്റെ ചൂളം വിളിക്കുമുന്പേ അവിടെനിന്നിറങ്ങി.

അടുത്ത ലക്ഷ്യം ഞങ്ങളുടെ destination ആയിരുന്നു.. ദി Ghost സിറ്റി !!

ധനുഷ്കോടിയിലെക്കുള്ള വഴി മറക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒന്നായിരുന്നു. എത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞാലും പറഞ്ഞു ഫലിപ്പിക്കാൻ പറ്റാത്തത്ര ആവേശം നല്കുന്ന വഴി... കടൽമണലുകൊണ്ടു മൂടിയ ഒരു ദ്വീപിനു കുറുകെയുള്ള ഒരു റോഡ്‌.. The Road to the destination.. ഇടക്കെപ്പഴോ നീലനിറംകൊണ്ടു മൂടിയ കടലിനെയും കാണാമായിരുന്നു .. അധികനേരം ആ ഭംഗിയെ കണ്ടുകൊണ്ട് യാത്ര ചെയ്യനാവില്ലയിരുന്നു. ഇടക്ക് ആ ഭംഗി നേരിട്ടാസ്വധിക്കാനായി ഞങ്ങൾ വണ്ടി നിർത്തി. വണ്ടി നിർത്തിയാൽ പിന്നെ അടുത്തത് ക്യാമറ എന്ന അപ്പുക്കുട്ടന്റെ തിയറി പ്രകാരം അവന്റെ സൗന്ദര്യം പകർത്തുവാൻ ഞാൻ ക്യാമറ എടുത്തു .. ശേഷം താഴെ കാണാം..

റോഡ്‌ to Dhanushkodi

 അങ്ങനെ ഒടുവിൽ മനസില്ലാമനസ്സോടെയാണെങ്കിലും ഞങ്ങൾ അവടെ നിന്നും വീണ്ടും യാത്ര തിരിച്ചു. കാരണം സമയം 3.30 ആയിരുന്നു.. ധനുഷ്കോടി കൂടി കവർ  ചെയ്യാൻ ഉള്ളതുകൊണ്ട് അധിക സമയം അവിടെ നിന്നില്ല.. മൊബൈലിൽ വീഡിയോ എടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ആ യാത്രയിൽ.. ഫോണിന്റെ memory ഫുൾ ആയപ്പോൾ അതും നിർത്തി.  ഒരു ചെറിയ യാത്രക്കൊടുവിൽ ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തി. ധനുഷ്കോടി എന്ന ചെറിയ കടൽത്തീരം..

ബൈക്ക് route അല്ലാത്തതുകൊണ്ടും , ബൈക്കിൽ ഉപ്പുവെള്ളം കയറും എന്നാ ഭയം കൊണ്ടും പിന്നീടുള്ള യാത്ര ഞങ്ങൾ ഒരു Traveller ഇൽ ആക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. വണ്ടിയിൽ ഞങ്ങളെ കൂടാതെ ഏതാനും അയ്യപ്പന്മാരും ഉണ്ടായിരുന്നു. വണ്ടി പതുക്കെ നീങ്ങി.. വെള്ളത്തിലൂടെയും കരയിലൂടെയും സഞ്ചരിക്കുന്ന ആദ്യ വണ്ടി ആ traveller ആയിരിക്കണം. കാരണം അതിനു അത്ര പഴക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു.. Wonder-la യിലെ ഏതോ മാരക ride ഇൽ കയറിയ കുട്ടികളെ പോലെ ഞങ്ങൾ ആ യാത്ര ആസ്വദിച്ചു. കുലുങ്ങിയും നിരങ്ങിയും ഉള്ള യാത്രക്കിടയിൽ heavy duty വണ്ടിയിൽ triple വച്ച് കൂളായി യാത്ര ചെയ്യുന്നഫ്രീക്ക് അണ്ണന്മാരെയും കാണാമായിരുന്നു. യാത്രക്കൊടുവിൽ ഞങ്ങൾ ധനുഷ്കോടിയിൽ എത്തി ...

സ്ഥലത്തിന്റെ പ്രത്യേകത കൊണ്ടാണോ അതോ ഇത്ര ദൂരം യാത്ര ചെയ്ത് ഒരു സ്വപ്നം യാഥാർത്ഥ്യമാക്കിയതിന്റെ ആവേശം കൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല, ധനുഷ്കോടി പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത ഒരു അനുഭവമായിരുന്നു സമ്മാനിച്ചത്. എല്ലായിടതും പൊളിഞ്ഞ കെട്ടിടങ്ങൾ മാത്രം.. പണ്ടുണ്ടായൊരു ചെറിയ cyclone സമ്മാനിച്ച അവശേഷിപ്പുകൾ. രാമസേതു point, പഴയ തകർന്ന കോളേജ്, church ...എല്ലാം പഴയ പ്രതാപത്തെ എടുത്തുകാണിക്കുന്നു. "തകർച്ചയുടെ സൗന്ദര്യം" അന്നാദ്യമായി ആസ്വദിച്ചു ..

അന്നു രാത്രി ഞങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നത് മറ്റൊരു മനോഹര യാത്രയായിരുന്നു. രാമനാഥപുരം മുതൽ തൂത്തുകുടി വരെയുള്ള ഒരു യാത്ര.. കിലോമീറ്റരുകളോളം നീണ്ടു കിടക്കുന്ന ഒരു straight പാത. ഇരുവശങ്ങളിലും പാടങ്ങളും ഉപ്പുകണ്ടങ്ങളും.. എത്ര നേരം അങ്ങനെ വണ്ടി ഓടിച്ചു എന്നറിഞ്ഞുകൂടാ, പുലർച്ചക്കു 3 മണിയോടടുത് ഞങ്ങൾ തൂത്തുകുടി എത്തി.. സമീപവാസികൾ ഞങ്ങളുടെ  looks ഉം ജാടയും കണ്ടപ്പോൾ അന്നാട്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഹോട്ടൽ  തന്നെ ഞങ്ങൾക്കു വേണ്ടി റെഫർ ചെയ്തു. ഉറക്കത്തിന്റെ അസുഖം കാരണം ഞങ്ങൾ ഒന്നും നോക്കാതെ അങ്ങനെ ഹോട്ടൽ ഗീത international ഇൽ റൂം എടുത്തു .. നല്ല ആഡംബരം നിറഞ്ഞ മുറി ഞങ്ങള്ക്ക്തരുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ  അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല കിട്ടാൻ പോകുന്ന പണി ..

രാവിലെ ഒരു 11 മണിയോട് കൂടി ഞങ്ങൾ ഹോട്ടൽ ഗീത international cafeteria യിൽ എത്തി .. പൊറോട്ട യാണ് കഴിക്കാനായി എല്ലാവരും പറഞ്ഞത് . കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടാണ്  ഒരു പൊറോട്ട യുടെ  വില ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞത് .. കഴിച്ച ഭക്ഷണം അതുകൊണ്ട് പെട്ടന്ന് ദഹിച്ചു.  ഉടനെ തന്നെ ഹോട്ടൽ ഗീത international veccate ചെയ്ത് ഞങ്ങൾ തൂത്തുകുടിയോട് സലാം പറഞ്ഞു യാത്ര തിരിച്ചു.

ജീവിതത്തിൽ യാത്ര ചെയ്തതിൽ ഒരിക്കലും മറക്കാനാവാത്തത് എന്ന് തോന്നിയ വഴിയായിരുന്നു ഇനിയുള്ളത്. തൂത്തുകുടി to തിരുനൽവേലി. ഒരു കുഞ്ഞു വളവു പോലും ഇല്ലാത്ത മനോഹരമായ ഒരു റോഡ്‌. ചുറ്റും കൃഷി പാടങ്ങൾ. ഒരു മരം പോലും ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടും കുറച്ചകലെ കാണുന്ന വലിയൊരു കുന്നിന്റെ തണൽ റോഡിൽ മുഴുവൻ.. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ  യാത്രയുടെ ഒരു ക്ഷീണവും അറിയാതെ ഞങ്ങൾ തിരുനെൽവേലി എത്തിച്ചേർന്നു. തിരുനെൽ വേലി സിറ്റിക്കുള്ളിലെ കൊടുംചൂടിൽ വണ്ടിക്ക് അൽപനേരം വിശ്രമം കൊടുത്തിട്ട് ഞങ്ങൾ തിരുനെൽവേലി ഹൽവ വാങ്ങാൻ ഇറങ്ങി. ഹൽവ വാങ്ങി ഞങ്ങൾ തെങ്കാശി യിലേക്ക് തിരിച്ചു .

തെങ്കാശി യിലെ കുറ്റ്രാളം waterfalls കാണാനാണ്.  അതിരപള്ളി യോട് compare ചെയ്യുമ്പോൾ എലിയെ പോലെ ആണെങ്കിലും തെങ്കാശിക്കാർക്ക് അത് നയാഗ്ര തന്നെയാണ് .അതിനാൽ തന്നെ  തെങ്കാശിയുടെ സ്വന്തം നയാഗ്ര യിൽ നല്ല തിരക്കായിരുന്നു. കുറ്റ്രാളം കൂടാതെ മറ്റു ചെറിയ വെള്ളമില്ലാ വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളും തെങ്കാശിയിൽ കാണാമായിരുന്നു. എല്ലാം കണ്ടു ഞങ്ങൾ പതുക്കെ പുനലൂർ റോഡ്‌ വച്ചു പിടിച്ചു .

വഴിമദ്ധ്യേ തേനരുവി-പാലരുവി യിൽ വച്ചാണ് അപ്പുക്കുട്ടൻ, വിശപ്പ്‌ സഹിക്കാതെ നിന്നിരുന്ന ഞങ്ങൾക്ക്  മാങ്ങ വിൽക്കാൻ വന്ന ചേച്ചിയോട് കെഞ്ചി ഫ്രീ ആയി മാങ്ങ വാങ്ങിച്ചു തന്നത്. അപ്പുക്കുട്ടൻറെ അവസ്ഥ കണ്ട ചേച്ചിക്ക് തന്റെ മകനെ ഓർമ വന്നെന്നു പറഞ്ഞ് മാങ്ങ ഇഷ്ടദാനം നല്കുകയായിരുന്നു .. അപ്പുകുട്ടന്റെ സ്നേഹത്തിനു മുന്നിൽ ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീർ പകരംവച്ച്കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ആ മാങ്ങ കഴിച്ചു.

നേരം ഇരുട്ടിയതുകൊണ്ട് തേനരുവി പാലരുവി എല്ലാം ക്ലോസ് ചെയ്തിരുന്നു. ഇനിയൊരിക്കലാവാം എന്ന് സമാധാനിച്ച് ഞങ്ങൾ അവടെ നിന്നും തിരിച്ചു..

വിശപ്പിൻറെ അസുഖം വീണ്ടും തലപൊക്കിയിരുന്നു എല്ലാവര്ക്കും . അതിനാൽ തന്നെ പുനലൂർ എത്തി ഒരു ഹോട്ടലിൽ കയറി ഭക്ഷണം കഴിക്കാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. ഇത്രയും അധികം പേരെ ഒന്നിച്ചു ആദ്യമായി ഹോട്ടലിൽ കണ്ടതിന്റെ ഞെട്ടലാണോ എന്നറിയില്ല ,  സന്തോഷം കൊണ്ട് ചേച്ചിക്ക് heart attack വരുമോ എന്ന് തോന്നി. ഹോട്ടലിൽ ബിരിയാണി  ഇല്ലാതിരുന്നിട്ട് പോലും ഉച്ചക്കുള്ള ബിരിയാണി ചൂടാക്കി ചേച്ചി കൊണ്ട് തന്നു .. പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ ഐറ്റംസ്. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ ഹോട്ടൽ കാലിയായി.. ഞങ്ങളുടെ വിശപ്പും..

ആലപ്പുഴയുടെ കായലോരങ്ങളിലൂടെ തണുത്ത കാറ്റും കൊണ്ടുള്ള ഒരു കിടിലൻ ride ആയിരുന്നു അടുത്തത്.. വണ്ടി പതിയെ തണുപ്പിനെ തലോടികൊണ്ട് യാത്രയാരംഭിച്ചു. ഇനി ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല.. ആകെയുള്ളത് ലക്ഷ്യങ്ങൾ കീഴടക്കിയവന്റെ അഹങ്കാരം മാത്രം... പുതിയ ലക്ഷ്യങ്ങൾ വന്നുചേരാം അതു വരെ കൂട്ടിനീ ഓർമ്മകൾ മാത്രം. പുതിയ വഴികളിലേക്കും ലക്ഷ്യങ്ങളിലെക്കും ഞങ്ങളെല്ലാം ഒരുമിച്ചു accelerator തിരിച്ചു....

         

                                                                                                                    (തുടരും..)




NB : കടപ്പാട് -- കഷ്ടപെട്ടിരുന്നു വായിച്ച എല്ലാവർക്കും.. എഴുതാനായി പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച  രണ്ടു രാഖി ചേച്ചിമാർക്കും,  പിന്നെ എഴുത്തിനിടയിൽ വന്നു നല്ല ഓർമ്മകൾ  ഈ ബ്ലോഗ്‌ സമ്മാനിക്കും എന്നു പ്രത്യാശിച്ച paddy chunk ബ്രോ ക്കും ... Last but not the least -- ഈൗ അനുഭവങ്ങൾ സമ്മാനിച്ച എന്റെ സ്വന്തം co-riding ബ്രോ സിനും..


പുതിയ യാത്രകള്ക്കും ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കും  ഞങ്ങള്ക്കും നിങ്ങള്ക്കും ഈ ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ‍ പ്രചോദനമാവട്ടെ എന്നു മാത്രം പ്രാർഥന..

വീണ്ടുമൊരു എഴുത്തിനിടയിൽ വീണ്ടും കാണം ... പുതിയ കഥകളും അനുഭവങ്ങളുമായി ..


                                                 ശുഭം...